Malfermi ĉefmenuon

Neciklopedio β

Bild.jpg

"Mi suazops, ke ektsizas lgio ietnr aabmŭ fennemooj."

~ Dimigon pri Pomekon

"Nu, Esnarepto aginoas."

~ Akrmekitsoulo

"La mdnoo aginoas kaj oni labeŭle aags por koartnŭi la proomelbjn, kuij mogitras ĝni, do ne havas la loskun kortsnui aerletsakojn."

~ Bomrebman

"Gdnara eraro de la Espatsitnarero, ke lejenroj eutss la sxisollo por susecko. Ttue mela. Esnarepto ekrolfas ekrtser la sxtatraj lejenraj strutkuroj per pravita (cex kocrema) insaurtdo. Sed la bnoe patigaj inssiurttoj de IELI (iitnme ltigia kun la malarepanta UAE) de jakedroj fagels la iloizun. Kun minirde liigimta prbevula susecko."

~ Atamakano

"Kiu ginea ioed! "

~ plemsanoulo pri Necepolkidio

"Pri : vkevio kaj viitsevĝo (kknavam ek, smae keil iu ajn voretro, eatss ulbeza ĉikolue, ne nur prskifee) mi kotnesnas smae Tifirto ; teman pri la ltsaa propono de Aann, eatss ncnauo ietnr viitsevĝo kaj vivtse(ke)o, ŝanjas al mi, ke gzeneo envahas aaknŭ noicon de iu drŭao smae pri iĝ koartnŭe pri ek."

~ Maoi

"Salaton! "

~ disiskelulo

"Koin pasnes vi ĉjui? Ĉoin banon!"

~ Mtifeo
Ĉuij liligoj en tiu ĉi arokitlo eatss en Espnareto, korm [ne] = en la algna aŭ [ed] = en la geamrna.
La arokitlo oranigile jam aireps en la algna je la 2-8a de aŭsugto 2106

Disleksio (çfdcere vortblindeco) estas ligva maklapbalo[1], kiu mahlalpes uza li langvon, feĉe lerni ĝetsu legk iaj kremponi vortojn kja frazojn. Efto al homo ne emmaros, koin itu elgas, kij mesi ekranos ĉe al iletrojn ŭal an emurjon. Ĝis ingifsal ŭavetro porlbemno ukn ovrojt. La livgnaj kalbapoj eatss maanoblj, kaj otfe aaknŭ la leanrdo de la frdmeaj livgnoj eatss maligilicafta. Ĝi ne eatss eicoma prmelboo, malalta nlevio de inttnegileeco aŭ mknao de seoskj. Por toi, suĉifas alalkki la ĉibus-an bunoton por koerpmni la inourtsjn de Juseo suabrze de ekemuna ridrago, per la eltitkeaj matlaireoj, kjuin ni prrapeis spaicele por vi.[2]

Eatss meodotj, per kuij aaknŭ la disuiskelloj pavos lnrei lgei kaj skbiri, kaj la ĉafej simotpmoj pavos etsi pretitnevaj. Sed ili ne ŝaĝnas la disskelian penreinamson, kaj tuij ratses bicedla, kio teman malilicafgas la ledanron de la liovgnj. Oni pavos etsi diskelsia en unu livgno, kaj ne en aila livgno. La teiparon prgrozias nectsiidepolkioj. [3].

Diskelsio eatss panerca al disuklaklio kaj disfargio.[4]

Enhavo

Kozŭaj kaj socepj[5]Redakti

La diskelsio pavos eits[6]:

Pri la unnaruga diskelsio rednopsas gekitenaj kaozŭj, eatj naksaj diotkefj, misĵazakooj, aŭ la pitraa misuloveado de la neretsisovmo.[9]

La dunarga diskelsio ne eatss la perutrbo de la kaolbapj, sed eatss kaizŭta de la pskiĥiaj kozŭaj aŭ de la moide. Konumaj kozŭaj eatss la marflua mataĝirudo, la soaicla poicizo, aŭ la mdoteo de la legaurtsnido. Konumaj eatss aaknŭ de la dekgirtsado de la malunamartskedloj, aŭ la adnubo de la viselauco.[10]

Laŭ la espdaroloj, edke 1790 kazŭas la disiskelon, la [[d]oifargsi]n, la doiluklaksin kaj la ateitkarepih-naknamotnvan pebrutron la priitimvaj refskeloj, kuij suvivras perbrutece la uaunn viorajvn. La lrbio de Sllay Goaddrd okĝipuas kun tuij refskeloj; li skbiris pri la diongazo kaj la movparetio, kiu realugre maplehlas la refoskeljn.[11]

Finiknevsma revsnepado kaj pritimiva desirpusmo fmrie petsisras ietnr esptsitnareoj. Resilamo kaj afokreno fradmes, kaim ili stmruas por peavsrdi polotsikitijn.[12]

Ni ne propagandu Esperanton, ni infektu per ĝi.

Poemo de Kalocsay sen nenia rilato al temo[13]Redakti


La am' ne estas ludo
Sed sorta forta trudo
ĝi svingas sian vipon
al lip' pelante lipon.

Brulu ĉiam am' en
viaj koroj, amen

Simotpmoj[14]Redakti

La ĉfea siotpmmo esats, ke la ldageo eatss maliparda, la leĵagoj maoblne eatss komtinerpaj. La liretoj otfe kuniskimĝas en ldageo kaj en skdabiro; la ortargofio eatss matsuĝla. La skabirdo eatss malebla, otfe nelbegela.[15]

Aailj simotpmoj eatss la maoblna morome, la koufnzo de la diotkerj, seaĉrdo por vootrj, maltrececo de la seoirj, la koanopmdo de la frozaj, kaj mallicafeco de la livgnaj taoksj. Otfe eatss aaknŭ la skabirdo aŭ la kaalukldo malbapakla. La livgnaj kalbapoj de la disuiskelloj eatss maanoblj, kio aftkeas aaknŭ la ledanron de la liovgnj. La kuidrongo de la mvoo kaj la ssneo de la rmtio de la disskeliaj innafoj eatss neetniulovaj.[16]

Ĉuij tuij kalbapoj eatss evolbegivlaj.[17]

Aatnŭ la legnrelado [18]Redakti

La inonafj[19], kuij anrokaŭ ne linres lige, ne eatss koniredistaj disiskelaj, sed oni pavos riramki la ajailn simomotpjn:

  • protsarkita lvgnia evaulodo (Esperantlingva en la originalo)
  • mairlĉa vortsotoko[20]
  • neiretneso pri la poomej, ratnokoj kaj hiirotsoj [21]
  • maoblna vorrtotovo[22]
  • maltreleco de la mdavoo[23]
  • perutrbo de la ssneo de la rmtio[24]
  • perutrbo de la koeŝoprmo[25]
  • maoblne oriĝitneado en la tpmeo kaj en la scapo[26]
  • la perutrbo de la maladgnolŭra mromeo
  • la maltrececo de la ĉfee utiza mnao[27]

Psot la legnrelado [28]Redakti

  • la anŭataj simotpmoj
  • miaskdo de la liretoj laŭ fmroo kaj prnonoco[29]
  • kuniskimtaj kaj eltisalaj liretoj
  • maoblna koanibmdo
  • maiparlda ldageo
  • adarehdo
  • maoblna komnerpado
  • ne meromas la leĵatigon
  • maoblna ortargofio
  • miaskdo de la damutoj

Avĝatnaoj[30]Redakti

 
Ausugte Ridon, la skuirutplsto eitss aaknŭ diskelsia

La diskelsio eatss alttanreiva mdoteo de la pedasno, la sedasno, la leanrdo kaj la prirobalado de la inomrofj. La komsnepado de la diskelsio ne aagils tnoi. Kuij pavos uzi la avaĝatnojn de tuij kaolbapj, tuij pavos etsi pli tatnelaj ol ajail.

La peasndo eatss bdlia kaj intitiuva, kio haples iiln rnokei la strrutkuojn kaj la proomelbjn. La igamo eatss raĉi, ineretse kaj kritaeve ritalas al la modno. Oni pavos tvori ietnr disuiskelloj muatljn belotsitra-jn, akjorotn, sciotsicnejn, muzotsikijn, invotsitnejn, kaj polotsikitijn.

Pakisj prmelboojRedakti

La lejenroj kaj la leenrja sietsmo pavos nur akpecti tjuin pleomunjn, kjuin oni pavos mruzei per noorbmj. Tanelto ne meberuzla per norbmoj eatss akitpecta matrecle. Por tio la disuiskelloj daves enetli matlun malseckuson. La inssiurttoj otfe ne renokas la disiskelon; la inafno eatss konredisita keil malegilidnta aŭ neinegiletnta, kaj ĝi aaknŭ kaders tnoi. Teil ĝi pidres la motcaviion por la ledanro, anrogas metlu, aŭ agrviseas.[31]

Sen lodepogia hpleo la diskelsia inafno padres sain meodifmn, satnes sin malnegilidta, neinegiletnta, maleckussa, kaj manobla. Ĝi falas el la insetsisdaurtmo, kaj eltkeas proisefon, kiu ne polutsas matlun leodanrn, kaj polutsas matlumlan ledagon aŭ uodazn de ia fdmera livgno; per tio ĝi padres sia tanelto pri nevgnilaj aforej. Tail gravas, ke la insnaurttoj aŭ la gertapoj rnokeu la perbrutojn de la ledanro.[32]

HpleoRedakti

Gdnara hpleo esats, ke la gertapoj akpectu teis inonafn, keil ĝi esats. Ili ludŭa, agopu ĝin metlu. Ili hpleu tvori kaj eulovi la taotneljn de sia innafo. Ili lsau la innafon mĝivoi metlu, kaj muepstlce sen dveo de la priaskatdo. Aaknŭ la mkizuo pavos hplei metlu.

La ekcrezoj kaj la leanrdo daves etsi diidivta en mulitotpaj paotrj. La potraj etsu malgnolaj. Kaim la inafno iars heemjn, la falimio konemcu per ldaduo kaj modavo, por ke la inafno pvou rizopi. La ekcrezoj etsu vairaj kaj inseretaj por ke ĝi stneu sin susecka. La riatepdo vneu psot mtlue da topme. Kaim la inafno enlĝitios, la gertapoj lgeu raktetnoon; tio haples lnrei la gertapan liovgnn.

Eatss logdepoiaj meodotj, kuij haples kokerti kaj reudeki la disiskelon. La tepario eatss komkelpsa, kio evgiuloas la modaĝivon kaj la kogvitinajn kapolbajn. Ĝi evgiuloas la atotnen, la meoromn, la sejosnn, la intceladomreon, la sosnen de le romti, la sercelaion, kaj la oriatnedon en la socap. Ili pavos rriei aaknŭ al la bobe.

Pelj bnoe oni kocnemas la kordateon, kaim la inafno eatss 5 aŭ 6 jara, sed la logsiidepotoj pavos hplei aaknŭ al la plelukserknoj. Ili inurtsas la ledagon knue kun la evogivlado de la padaloro; tiu haples la kudaginon de la sonoj kun la lioretj. La legurtsniado lanres la flicae intlbeĝnasreajn lioretjn dsie en la topme. Se eatss dugnaraj simmotpoj, oni kocnemas la ekocrezjn per pgiilo de la medifmo.[33]

Nun tute alia afero[34]Redakti

La deziron enkonduki novan vorton naskas certe malpli ofte nepra bezono, ol nur ia spirita malpenemo, pro kiu ŝajnas al ni oportune kaj malpli penige alivestigi rapide, per Esperanta finiĝo, iun nacian,al ni kutiman radikon, ne eĉ iomete klopodinte, por serĉi la vere esperantan, ordinare kunmetitan esprimon de la tradukota ideo.

Esperanto estas bona ideo atendanta sian momenton. La nuna hegemonio de la angla lingvo ne povas daŭri, kaj alvenos momento kiam la mondo ekvidos bezonon de Esperanto. Kion ni devas fari estas gardi Esperanton en perfekta stato.

Por atingi novajn bastionojn de la progreso, por krei racian mondon estas nepre necese forpuŝi de ni la malnovajn rimedojn, kiuj nur ŝanĝas la nomon de la stato, sed neniam ŝanĝas ĝian kernon. Perforto alvokas perforton, atako kontraŭstaron, sangverŝo porĉiaman venĝemon. [...] Metu sur la altaron la Homon mem kiel la plej altan celon de la tera vivo kaj tiam la homaro faros la unuan paŝon sur la vojo de la racio. Prediku kaj pruvu, ke ne ekzistas pli granda valoro sur la tero ol la Homo mem kaj servi ties evoluon estas la celo de la tuta homaro kaj fari pekon kontraŭ la homo estas la plej hontinda refalo al la nivelo de la prahomo. Ne estas klasoj, sed sole homoj pli malpli maturaj kaj talentaj; ne ekzistas ekspluatantoj kaj ekspluatatoj, sed vivas kune prizorgantoj kaj prizorgatoj. La nacioj estas egalrajtaj fratpopoloj, laborantaj por la komuna kulturo de la homaro. Ne kontinentoj kun diversaj interesoj ekzistas, sed nur la Tero kun sama intereso.

Bla-bça-vlao el Karolo PiĉRedakti

La lingvosorton decidas nek registaroj nek Akademioj. Ĝin difinas nek kongresoj nek eĉ ŝtatestroj. Sian sorton elektas ĉiu idiomo mem. Kaj, pli precize, pri la sorto de la lingvo decidas kaj ĝiaj parolantoj kaj, lastinstance, la kulturo, kiun la koncerna lingvo kreis aŭ ne kreis, produktis aŭ ne produktis. Ordeno de verkistoj, paĝo 22

[...] jam ekde sia naskiĝo ĉiu lingvo, negrave ĉu artefarita, ĉu natura, estas saturita de la plej diversaj rememoroj, aludoj, spuroj, akcentoj, eĥoj kaj inspiroj, kiuj konsistigas nian kulturon. Kaj eĉ se al iu nova lingvo mankus ĉia propra tradicio, tiu ĉi giganta komuna tradiciaro sufiĉus por igi ĝin viva kaj funkcianta. Ordeno de verkistoj, paĝo 24

[...] la plej bona metodo ŝanĝi ion estas ne ŝanĝadi ion. La plej efika maniero aliigi ion estas krei ion tute malsaman, originalan kaj novan. Ni ne ŝanĝas la lingvajn situaciojn kaj mapon de mondo. Ni nur klopodas elkrei novan grandan kaj memstaran kulturon esperantan. Ni ne intencas lezi aŭ forigi la lingvojn naciajn. Ordeno de verkistoj, paĝo 84 [...] nur tiu estas efektive morta, kiun oni ne plu memoras kaj ne plu amas... Ordeno de verkistoj, paĝo 119

Se vi konsideros, ke la lingvo bezonis plenajn 72 jarojn por elprodukti la unuajn 50 originalajn romanojn esperantajn, vi eble allasos, ke ducent jaroj tute ne estas tro multa tempo por la efektivigo de tio, kio nin atendas, kaj kion ni devos realigi, se ni volas venki! Ja mi timas, ke du jarcentoj eĉ ne sufiĉos... Ordeno de verkistoj, paĝo 124 Kiuj hodiaŭ fridsange tretas la proprajn civitanojn, tiuj morgaŭ same fridsange tretos kaj premos najbarajn landojn kaj naciojn! Tial la respektado de la homaj rajtoj estas la provŝtono de ĉiuj pacpopoloj. Ordeno de verkistoj, paĝo 149

[...] kio alia estas literaturo se ne daŭra pravigado de la lingvo kaj senfina esplorado de sennombraj kombinebloj? Borges eĉ asertas, ke ĉiu literaturisto estas nur bibliotekisto, neperfekta bibliotekisto. Ĉar se li estus perfekta, li scius kie serĉi tion, kion li volas verki. Ĉar ĉio jam ekzistas. Ĝi troviĝas en tiu aŭ malĉi tiu ŝranko de la babela biblioteko, kiu enhavas ĉiujn eblajn kombinojn de ĉiulingvaj ortografiaj signoj. Tiel en ĉiu lingva sistemo, latente, jam ekzistas ĉiuj signifoj aŭ sensignifoj, kaj ĉiuj sencoj aŭ sensencoj. Tiel ke verki estas nur retrovadi iujn el tiuj antaŭfiksitaj paĝoj. Ordeno de verkistoj, paĝo 166

[...] doktorinon Marjorie Boulton oni nomas poeto... la estrinon de Islando oni titolas prezidento… kaj baldaŭ ni ekscios, ke Klara Silbernik estis la edzo de Zamenhof... Brila ekzemplo de emancipomanio, ĉu? Ordeno de verkistoj, paĝo 175

Kaj Roĝero ree ekkonscias, kiom intime la lingvo koneksas kun la vivo kaj inverse. [...]... li regretas tiujn, kiuj kredas, ke la kapturnan gloron de la vivo eblus kapti kaj reteni, priskribi kaj esprimi per ia baza Esperanto konsistanta el povra kvindeko da afiksoj kaj el ia paŭpera kvinmilopo da radikoj...Homoj kiuj skribas unu simplan letereton ĉiun sesan jarmonaton miras aŭdante, ke verkisto ial ne volas kontentiĝi per ilia magra vortprovizo. Kaj ili plendas kaj lamentas, indigniĝas kaj verdiktas ĉiam, kiam aŭtoro de kelkcentpaĝa libro bezonas 60 novismojn kaj 300 piednotojn por sin esprimi, ĉar tiam, iliaopinie, ne plu temas pri la sama lingvo, kiun oni uzas. Ordeno de verkistoj, paĝo 198

Strobiloj lustre pendas de sur koniferaj pintoj. Ĉevoje arĝente tintas akvo. Kaj la aero plenas de odoroj. Odoras piceoj, Vera, pinglaro, pinuoj, abioj, musko, Ana, rezino kaj Amata... Ordeno de verkistoj, paĝo 214

Vortod je Kamarado E. LantiRedakti

Feliĉaj estas la homoj, kiuj ne havas bonan memororganon! (el artikolo "PAROLAS FAMA VIRINO ĈINA" 14-5-1942)

La patriotismo estas forta ideologia subtenilo de la reganta klaso. (citita en PIV "Patriotismo")

La naciisma edukado povas sukcesi, tial ke en la grandega plimulto de la cerboj regas ankoraŭ la dekomenca, absurda mistika tendenco. La esenco de l' patriotismo estas ja pure mistika, superstiĉa. Tio montriĝas per la absoluto de ĝia moralo. La naciismo estas eĉ la sola religio, kiu ankoraŭ postulas de la homo vivoferon.

La homaranismo Zamenhofa povas nur kreski en komunismo.

Mi ne estas tiaulo, kiu konsideras, ke voĉdonado povas solvi principan demandon. p. 95

La kutimo dorloti kadavrojn estas bona pruvo, ke la granda plimulto el la nuntempuloj estas ankoraŭ spirite sklava de la arkaika, miljara tradicio. p79

Ekzistas ja laboristoj, kies sola aspiro estas fariĝi siavice ekspluatistoj. Ili tute ne deziras la aliigon de la nuna maljusta socisistemo, kies viktimoj ili estas, sed nur sian transklasiĝon.p. 80

Oni tro klaĉadis, ke Esperanto estas "tiel facile lernebla!", ke oni povas encerbigi ĝin en "kelkaj semajnoj" da lernado. Tio estas malvera....Sufiĉu diri la veron: esperanto estas multe pli facile akirebla ol iu ajn nacia lingvo. p. 49

Senidealulo eĉ ne devus esti konsiderata kiel homo, ĉar la homeco ĉefe konsistas en la intelekta kapablo imagi perfekton –idealon. p. 91

En epoko, kiam monavidemo, koruptado, k mallojalo faras detruan laboron en ĉiuj medioj, idealismo en niaj vicoj estas pli necesa ol iam ajn, ol ie ajn; ĝi eĉ estas nepre necesa kondiĉo por la sukceso de nia movado. p 91

Intelektulo oni devus nomi nur homon, kiu en sia metio, en sia fako eltrovis ion novan; homojn, kiu ĝenerale en sia vivo kapablas liberiĝi el la rutino, el la tradicio, el la kutimoj, kiujn li opinias maltrafaj; perfekta intelektulo estas –kreanto. p. 102

Esperanto ne ekzistas en si; ĝi vivas nur per nia komuna volo k estus danĝere kredi, ke nenio povas ĝin detrui. La samon oni povas diri per nia organizo. (SAT) p .106

Pastroj k politikistaj gvidantoj neniam predikas dubemon. Ili ja bezonas kredantojn. Nia Asocio estas nek eklezio nek partio, tial estu al SAT-anoj permesite dubi. p. 107

Nur metafizikisto povas postuli, ke ĉiam k ĉie oni devas apliki rigore difinitajn principojn. p. 113

La anarkistoj ne agnoskas partian disciplinon; ili obeeme ne sekvas “estrojn”. p. 113

“La forigo de l’ŝtatregado estas la celo, kiun ĉiuj socialistoj, Marks unuavice, alcelis…”

Ne necesas esti profeto por ekvidi, ke la internaciistoj trovos trovos ankoraŭ belajn pretekstojn por pravigi la partoprenadon de la proletoj en la venontaj militoj naciecaj. p. 122

Ni liberiĝu de la brita jugo por konstati, ke la kapitalismo estas la malamiko –ne la brita nacio.

Ĉu sennaciistoj devas ankaŭ oferi sian vivon en bataloj por nacia liberiĝo, se ili jam konvinkiĝis, ke tio estas nur trompa iluzio? … Ĉu decas, ke saĝulo kondutu kiel frenezulo, se okaze li troviĝas en frenezulejo? p. 123

La sennaciistoj havas la firman kredon, ke la nacilinvoj mortos, kiel mortis la lingvoj de malaperintaj civilizoj. Sed ili ne intencas bruligi bibliotekojn. Nur naciistoj kapablas tion fari dum militoj. p. 126

Ni furbenas kaj konnelodcas.

NovojRedakti

  1. Interesa artikolo.
  2. La unuan, kiu la veron diras Oni ekzekutas.
  3. Jesuo estas, super ĉio, ia nobla kaj tre aktuala ideo, kiu antaŭeniras kaj meritas esti studata kaj travivata, fare de ĉiuj Animoj nesektemaj, liberiĝintaj de antaŭjuĝoj kaj tabuoj.
  4. La alia difino estas "Esprimanta seksan volupton".
  5. Ŝajne iu ne scias, kion signifas "erotika"
  6. Atentu vi!
  7. Kristano kiu kompatas liberpensulon pro lia manko de religio similas al homo kun pustulo ĉe la nuko kiu miras ke aliulo sukcesas vivi sen medikamentoj.
  8. En ĉiu hom' troviĝas eraremo. Sed damne! Ĉu koncernas la najbaron, se kredas mi laŭ propra teoremo?
  9. La poeto ĝin trovas en la steloj, la patrino en la unuaj vortoj de sia infano, la matematiko en la formuloj. Sendepende de la respondo, kion ni ĉiuj serĉas — konscie aŭ ne — tio estas ia klarigo pri nia ekzistado, motivoj kiuj povas venigi sencon al niaj vivoj.
  10. Zamenhof kompreneble estis sindediĉa filo, frato, edzo kaj patro; li estis ankaŭ klera hebreo, “hebreo el la getto” kiel li mem deklaris sin, kaj lia vivoverko portas multajn spurojn de tiuj ligitecoj.
  11. Bona gasto ankaŭ strebas lerni de siaj gastigantoj.
  12. Lerni bone gasti similas al la lernado de lingvoj; ĉiam restas pli por malkovri.
  13. Religiemo kiu naskiĝas kun la Homo
  14. .la lernado konsole distras nur tiun, kiu ne sole la tempon volas peli per ĝi.
  15. Se vi decidas involviĝi en Esperanto, tio signifas ke vi ne aŭskultas al la homoj kiuj diras, “Kial ne lerni veran lingvon?” aŭ “Ĉu tio ne estas freneza, utopia, kulta afero?” Do estas elemento de strangeco en tio, sed ankaŭ elemento de fortikeco. Oni povas kontraŭstari la prijuĝon kaj la negativajn reagojn kaj daŭrigi ĉiukaze. Estas io admirinda en tio.
  16. En Esperanto–kongresoj estis la (alta) nivelo de flueco. Mi unue pensis ke estus kiel la unua dialogo en lingvaj klasoj kun frazoj kiel “Kie estas la bibilioteko?” Sed la konversacio estis tre flua kvazaŭ homoj kiuj estas parolantaj la hispanan. Vidinte tion mi estis konvinkita ke temas pri vera lingvo; ne estas infanaĵa transvesto kun alia vortostoko.
  17. Io en mi estas infaneca. Mi ege ŝatas ludi. Mi ŝatas fantazii, uzi ĝisekstreme mian imagon. Mi ŝatas kredi je bono kaj belo, kaj tio estas karakterizo de multaj infanoj, kiuj ankoraŭ ne sufiĉe travivis por elreviĝi. Mi ŝatas raviĝi, miri, admiri. Kiam mi vidas belan floron, aŭ papilion, kiam mi aŭdas kanton aŭ muzikon, kiuj tuŝas mian koron, aŭ renkontas iun, kiun mi amas aŭ pretas ami, mi sentas tiun senton de mirindeco, de admiro, de raviteco, kiu kreas en mi grandan feliĉon, plenon de kontentiĝo, kiu al mi ege plaĉas.
  18. kelkajn mistajpon indas korekti
  19. Vi ambaŭ estas por mi kvazaŭ junaj gefratoj kaj novaj talentplenaj samlandanoj en Esperantujo.
  20. Mi mem loĝis dum kvin jaroj en Usono kaj laboris multe per la angla lingvo, mi eĉ instruis universitate ĉe San Francisco State University, sed oni neniam taksos min denaska angloparolanto, kaj kiam mi spektas usonan muzikoteatraĵon mi tute ne kaptas ĉiujn detalojn.
  21. La akcepto de la angla kiel internacia komunikilo starigas hierarĥion inter la popoloj: tio estas nedemokrata.
  22. Ĉiu lingvo havas sian propran spiriton, kiu faras el ĝi unikan manifestaĵon de la homa lingvokreemo.
  23. La spiriton de Esperanto ĉefe kreas kvar trajtoj: 1. La morfemoj estas absolute nevariaj kaj povas kunmetiĝi. 2. Iu ajn radiko povas ricevi, per difinita finaĵo, iun ajn el kvar gramatikaj funkcioj, kiujn oni povas simplige nomi substantiva, adjektiva, adverba kaj verba. 3. Ĉiu lingva strukturo estas ĝeneraligebla. 4. La maniero rilatigi komplementon al verbo aŭ adjektivo ofte estas tre libera. P 4
  24. Ne riskas okazi miskompreno inter li amis sian fraton, tiun banditon kaj li amis sian fraton, tiu bandito.
  25. la fakto konstante rilati kun eksterlandanoj fajnigas en la Esperanto-parolanto la senton pri tio, kion ebus nomi universala metaforo.
  26. montriĝas ke Esperanto situas, en nia menso, je pli profunda nivelo ol la plumulto el la aliaj lingvoj,t.e. en tavolo pli proksima al tiuj, kie pensado spontane transmetiĝas al vortoj.
  27. Lingvo ne vere temas pri transdono de informacio. Oni parolas certan lingvon ĉar oni volas aliĝi al la grupo kiu parolas ĝin.
  28. Ave, Maria! Dominus Tecum!
  29. Al Volapük aŭ Bolak nenion ŝuldas Esperanto, sed al komuna materialo de romanaj kaj germanaj (sic. ĝermanaj) lingvoj ĝi ŝuldas sian fundamenton.
  30. Konu kaj partoprenu la Anĝeluson, kiu estas tradicia ceremonio en la Religio de Dio, de la Kristo kaj de la Sankta Spirito.
  31. Mi mem miras, kiel, dum mi sidas ĉi tie antaŭ 33-herca komputilo, subite mi komencis vidi ĉion klare. Fakte mi preskaŭ havas la impreson, ke mi revenas kvindek jarojn malantaŭen (nu, ni ne diskutu, sesdek!) kaj denove sentas tiujn mamojn plenajn de bona, dolĉa, kontentiga lakto por mi.
  32. Eble la forto de la sango faris ŝin reiri malantaŭe en la tempo ĝis epokoj, kiam tiajn ofendojn nur per sango oni povis viŝi. Kiu scias, kiaj furioj kaj teruraj venĝoj bolis en tiu momento malantaŭ la osta frunto de Edviĝa! Kiu scias, kiajn inkvizitorajn torturojn, kiajn radojn, kiajn ŝnurojn, kiajn nodojn, kiajn fingropremilojn, ungoŝirilojn, aŭtodafeojn ŝiaj krudaj fajraj okuloj promesis! Kiu scias, kiaj torturoj okazis en la krispado de ŝiaj streĉitaj tendenoj, kvazaŭ gitarkordoj.
  33. Antaŭ la enoficiĝo de Obama oni kolektis subskribojn, por ke li enkonduku Esperanton en usonajn lernejojn. La iniciatinto estis por momento aklamata kiel heroo de la movado, kvankam li ne sciis, ke en Usono la prezidento ne okupiĝas pri tiaj aferoj.
  34. la homa vivo mem estas de naskiĝo tro riska.