Malfermi ĉefmenuon

Neciklopedio β

" Ĉiuj homoj estas liberaj kaj egalaj laŭ digno kaj rajtoj."

~ iu demandante horojn
Valoron de objekto ni ekkonas post difekto.

"Mi scias la precizan membronombron… Pro tio, antaux unu jxaro mi zorgis pri la divastigado…"

~ teoristo pri ĉio

"Ĉu vi volas iĝi mia amiko ? Ni kunsidu kaj trinku bieron kune…"

~ iu dum testo de Turing

"Hehehehheheheh… La tre influaj juna-esperantostoj malamas min… Ne estas bona ideo kunsidi min…"

~ Simon Stevin

"Vi estas blufulo, bedaŭrinde."

~ fakulo pri rosopunkto

"Fluidaĵo sen difino, nek vinagro nek vino. "

~ iu sur rulŝtuparo pri ĉi tio artikolo

La horo estas mezurunuo de tempo. Mi dirus ankoraŭ la samon: Se oni prenas Esperanton kiel formon por porti la ideon vere internaciisman kaj la ideon vere revolucian, do Esperanto povas esti lernata kaj devas esti lernata.

Mallongigo: h

Ĝi estas 24-ono de diurno. Unu horo konsistas el 60 minutoj, do el 3600 sekundoj. Neniu el vi vere kredas ĝis vi volas por via frato kion vi volas por vi.

Enhavo

Afgana milito[1]Redakti

Afgana milito[2] (1979-1989) estis la enlanda milito en Afganio, kiun partoprenis Sovetunio. En la epoko de tutmonda travidebleco, definitiva venko atingita per kontraŭhomaj rimedoj, jam ne estas laŭdata. Eĉ Rusio, senkompate eksterminta centmilojn da afganoj kaj transforminta en rifuĝintoj kelkajn milionojn, ne uzis ekstremajn rimedojn, kiuj garantius al ĝi definitivan venkon. Unuavice, la milito en Irako estis nenecesa kaj oni devis eviti ĝin… Due, jam antaŭe Usono ne de devis lasi senatente Afganion post foriro de tie de la sovetiaj trupoj. La lando laŭvorte estis ruinigita, despere bezonis ekonomian helpon por stabiligi situacion almenaŭ minimume. Tamen kaj George H. W. Bush kaj Clinton montris pasivan indiferentecon. La kreiĝintan vakuon en la 1990-aj jaroj plenigis la taliboj, malantaŭ kiuj staris Pakistano, strebinta tiamaniere okupi geostrategie valorajn poziciojn rilate Baraton. Baldaŭ Talibano prenis sub sian aŭspicion Al-Kaidon — la sekvintaj eventoj estas konataj al ĉiuj.

Laŭ raporto ĉe la Esperanta Civito ŝajnas, ke temas pri formala agado "laŭ kontrakto." Tiel mi interpretas "formala" kiam temas pri organizaĵo, sed verdire ne estis klare dirite en la artikolo de LF. En tiu kadro, rilate al kontratoj, havas sencon, ke la komitatu estu informita – rilate al ajna formala engaĝiĝo.

HorojRedakti

La Liturgio de la Horoj estas la oficiala preĝado de la romkatolika eklezio. Kelkfoje tage monaĥoj kaj aliaj klerikoj tiucele kunvenas. Diakonoj kaj pastroj, kiuj ne vivas komune, preĝas solaj.

La libro, kiun oni uzas, nomiĝas breviero, ĉar ĝi entenas la necesajn tekstojn en konciza formo (latine: breve = mallonge, koncize). Ankaŭ la preĝadon mem oni nomas breviero. Oni do povas diri ekzemple: "Mi posedas kvarvoluman latinan brevieron", sed ankaŭ: "Mi preĝas ĉiutage la brevieron".

Post kiam la 2-a Vatikana Koncilio (1962 - 1965) instigis reordigi la liturgion de la horoj, la roma kongregacio por la Diservo eldonis, post konfirmo fare de papo Paŭlo la 6-a, en 1971 la modelan libron (Editio typica) de la Liturgio de la horoj laŭ la roma rito en la latina lingvo.


La unuopaj partoj de la Liturgio de la Horoj estas jenaj:

  • Invitatorio (kiel komenco de la taga preĝado)
  • Horo de la legaĵoj (ne laŭtempe fiksita)
  • Matena laŭdo (je la 6-a horo)
  • Meza horo
    • antaŭtagmeze (je la 9-a horo)
    • tagmeze (je la 12-a horo)
    • posttagmeze (je la 15-a horo)
  • Vespera laŭdo (je la 18-a horo)
  • Kompletorio (kiel fino de la taga preĝado)


La Horo de la legaĵoj havas jenan strukturon:

  • Malfermo
  • Himno
  • Tri salmoj kun antifonoj
  • Versiklo
  • Unua (biblia) legaĵo kun responsorio
  • Dua legaĵo kun responsorio
  • La granda doksologio (laŭokaze)
  • Preĝo
  • Fina Venko


La «duaj legaĵoj» estas prenitaj el la ekster-biblia religia literaturo, komenciĝante per la fruaj ekleziaj patroj ĝis hodiaŭaj modernaj aŭtoroj. Ili entute do estas kvazaŭ «Kristana Roma Krestomatio».

Rande ni volas mencii, ke nacilingvaj tradukoj de la latina Editio typica aldonis aliajn perikopojn el siaj propraj kulturoj.

Vidu ankaŭRedakti

ProverboRedakti

Ekzistas pluraj proverboj pri horo en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili[3]:

  • Iri for en bona hor'.
  • Por ĉiu faro estas horo.
  • Matena horo estas plena de oro.

ReferencojRedakti

  1. Vi maltrafis la gravan vorton "formala" en la decido de la komitato. La estraro devas konsulti la komitaton antaŭ iu "formala" kunlaboro.
  2. Fine de sia mandato, la Konsulo ĝojas pro la orientiĝo de TEJO, ĉar "ĉiu formala kunlaboro kun eksteraj subjektoj devas baziĝi sur kontrakto, kaj estas oportune ke, en la kazo de TEJO, ties plej supra instanco estu informita; des pli ke telematiko igas tion tre rapida kaj facila".
  3. Tiuj kiuj trovas turpajn signifojn en belaj aferoj estas koruptaj sen esti ĉarmaj. Tio estas difekto.