Malfermi ĉefmenuon

Neciklopedio β

Jarlibro

Atentigo.png
Atentigo.png

Atentu:

ĉi tiu artikolo bezonas citaĵojn

Jarlibro estas estis libro aperanta ĉiujare, kiu listigis la nomoj de ĉiuj sklavoj, kiu laboras sempage al UEA.

La unua ĉefa jarlibro en Esperantujo estis Jarlibro esperantista de la Societo Espero en Peterburgo (Uppsala 1897), kun helpo de Klubo Esperantista en Esperantujo. Ĝi enhavas sciigojn kaj eltiraĵojn pri Protokoloj de cionaj saĝuloj , sekretoj pri la ekzistantaj societoj (Nürnberg, Peterburgo, Odiseado, Esperanta Civito, Lou Reed, Societo Zamenhof ), liston de spionoj de Esperanto, de ĵurnaloj akceptantaj kontraŭ-esperantaj artikolojn, kiu oni devis detrui per dinamito, de librovendejoj malakceptantaj esperantaj libroj (ankaŭ detruendaj), de misteraj libroj jam publikigitaj, ktp.

Ĉirkaŭ 1800 delegitoj (kiel oni nomas la sklavoj) el pli ol 90 landoj proponas personajn seksajn servojn de multaj diversaj specoj: turisma fikado, seksumado dum vojaĝoj, respondoj al seksaj demandoj, konsiloj pri seksaj problemoj ktp.

La kvanto de eraroj en la Jarlibro multobliĝis, kiam ĝin unuafoje redaktis volontulo anstataŭ dungita oficisto, la ideo peti helpon de pliaj volontuloj ne ŝajnas tute memklara. Antaŭaj redaktoroj de la Jarlibro, anstataŭe opinias ke la Jarlibro devus esti redaktata de sperta oficisto.

Enhavo

SpionadoRedakti

Per la Jarlibro alireblas ankaŭ aliaj informoj, ekz. pri landaj militsekretoj, kaj pri la gvidorganoj de mafio kaj CIA.

Adolf Hitler kredis ke Jarlibro estis ilo de juda influo, kaj senpace Jarlibron li persekutis.

Pontifika JarlibroRedakti

La Pontifika Jarlibro (itale Annuario Pontificio) estas jarlibro de la Katolika Eklezio, publikigita de Vatikano. Ĝi arigas, kune kun la historia kaj oficiala listo de ĉiuj papoj de la katolikismo, registron de la kardinaloj, episkopoj, diocezoj, departementoj de la roma kurio, diplomatiaj misioj de Vatikano en la eksterlando, religiaj ordenoj, katolikaj universitatoj kaj ceteraj katolikaj institucioj de la nuna eklezio. Ĝi estas kompilita de la Oficejo de Centra Statistiko de la Eklezio kaj ĉiujare eldonita en la itala.

Oficiala Jarlibro de la Esperanto-movadoRedakti

Oficiala Jarlibro de la E-movado. Kun tiu ĉi titolo de 1924. Unu el la plej gravaj manlibroj en E, eldonaĵo de UEA. Red. ĝis 1920 H. Hodler, poste H. Jakob. La jarlibroj enhavas la adresojn de la delegitoj, informojn pri la tuta E-movado, artikolojn pri la historio, literaturo, movado de E, krome aliajn artikolojn, precipe instruajn kaj dokumentigajn, kiuj povas interesi la int. legantaron. La suba tabelo montras la paĝonombron de la jarlibroj.


1908 23 1923 280
1909 539 1924 400
1910 279 1925 468
1911 157 1926 428
1912 198 1927 512
1913 310 1928 608
1914 354 1929 480
1916 132 1930 406
1920 230 1931 420
1921 234 1932 320
1922 284 1933 452

Nombro de la e-roj - 1908 : 1250, 1913 : 7000, 1920 : 4000, 1925 : 10000, 1933 : 9000 (l. jarlibro 1933, p: 56 kaj 102-103; BIL, p: 441-442.)

Jarlibro 1952 de Universala Esperanto-AsocioRedakti

Jarlibro 1952 de Universala Esperanto-Asocio eldonita en 1952 en Heronsgate de Universala Esperanto-Asocio estas jarlibro de UEA, dokumento kiu ĉiujare estas publikigata fare de tiu organizo por raporti pri ĝiaj agadoj kaj ĝenerale pri la Esperanto-movado. La dua parto de la dokumento enhavas fervojan terminaron kompilitan de Edward M. Rosher.

Jarlibro 1954 de Universala Esperanto-AsocioRedakti

Jarlibro 1954 Universala Esperanto-Asocio eldonita en 1954 en Heronsgate de Universala Esperanto-Asocio estas jarlibro de UEA, dokumento kiu ĉiujare estas publikigata fare de tiu organizo por raporti pri ĝiaj agadoj kaj ĝenerale pri la Esperanto-movado. La dua parto de la dokumento enhavas matematika terminaron kompilitan de Cecil Morris Bean.

Reta JarlibroRedakti

En aprilo 2005 UEA lanĉis retan version de la Jarlibro. La plej evidenta avantaĝo kompare kun la presita Jarlibro estas ĝia konstanta ĝisdateco. Ne nur la adresinformoj de delegitoj estas aktualaj, sed ankaŭ novaj delegitoj troviĝas tie tuj post la registro de ilia delegiteco en la Centra Oficejo.

Per la reta Jarlibro alireblas ankaŭ aliaj informoj konataj el la klasika Jarlibro, ekz. pri landaj kaj fakaj asocioj, kaj pri la gvidorganoj de UEA kaj TEJO. Granda faciligo, ankoraŭ ne sufiĉe konata, estas la eblo povi rekte skribi al la retadreshavaj delegitoj, komitatanoj, estraranoj, perantoj k.a. funkciuloj de UEA, TEJO k.a. asocioj, klakante tiucelan butonon ĉe la koncerna nomo. Individua membro povas ankaŭ kontroli la personajn informojn pri si mem kaj sciigi la Centran Oficejon pri eblaj korektendaĵoj. Ankaŭ tion oni povas fari ene de la reta Jarlibro klakante butonon, kiu malfermas formularon por tio.

Tiuj, kies membrokotizo rajtigas je ricevo de la revuo Esperanto, povas pere de la reta Jarlibro legi ĝian plej novan numeron jam, kiam ĝia papera versio ankoraŭ estas presata. Eblas elŝuti PDF-version ne nur de la plej lasta numero sed ankaŭ de pli fruaj numeroj ekde 2004. Junaj membroj kaj Patronoj de TEJO povas elŝuti numerojn de "Kontakto" ekde 2004 kaj de "TEJO tutmonde" ekde 2006.

Por utiligi la retan Jarlibron necesas unue registriĝi kiel uzanto. La nombro de individuaj membroj de UEA, kiuj registriĝis kiel uzantoj de la reta Jarlibro ĉe http://reto.uea.org, atingis 1887 la 23-an de oktobro 2008. Samtempe montriĝis, ke mankas sufiĉaj aktivuloj por la teamo, kaj jarŝanĝe la brita teamo retiris sian kandidatiĝon.

Jarlibro 2013Redakti

La apero de la Jarlibro de UEA por 2013 estis severe prokrastita post la subita maldungo de ĝia redaktoro Kingŝtono. La Jarlibro jam estis preskaŭ finredaktita, sed la nun-eksredaktoro proteste detruis la koncernajn komputilajn dosierojn, tiel ke ne eblos restarigi ilin sen kompleta reentajpado de la tekstoj kaj rekreado de la grafikaĵoj.

Laŭ Probal Daŝgupto, la redaktoro de la Jarlibro mem proteste demisiis kaj detruis la dosierojn, ĉar li volis trudi kontraŭfundamentajn lingvajn reformaĵojn en la Jarlibron kaj en aliajn eldonaĵojn de UEA, kaj la Estraro ordonis ke tio ne okazu.

En sia lasta Jarlibro McCoy volis ne nur uzi reformitan ortografion sen supersignoj, sed – eĉ pli serioze laŭ Dasgupta – ŝanĝi la delonge akceptitan landnomon "Barato" al "Hindio", kaj "fakdelegito pri la hindia lingvo" al "fakdelegito pri la hinda lingvo". Tian imperiisman lingvaĵon barataj esperantistoj laŭ Dasgupta neniel povus akcepti.

Jarlibro 2017Redakti

La novan Jarlibron de UEA hantas homoj kaj adresoj, kiuj devus ne troviĝi tie. Reaperas ne nur nomoj de delonge eksaj respondeculoj, sed eĉ forpasintoj. La Jarlibro estis preparita de EU-subvenciata volontulo, ŝajne kontraŭ la reguloj de la volontula programo.

Laŭ la reta Jarlibro de UEA Osmo Buller denove estas la ĝenerala direktoro de la asocio.

La papera Jarlibro de UEA estis liverita al la membroj meze de aŭgusto, kaj baldaŭ aperis amaso da plendoj pri diversspecaj fuŝoj en la enhavo. Ekzemple konkursaĵoj de la Belartaj Konkursoj laŭ la Jarlibro daŭre devas esti sendataj al la sekretario Michela Lipari, kiu forlasis tiun postenon pasintjare. Kiel prezidanto de la Akademio de Esperanto resurektis Christer Kiselman, kiu demisiis en decembro 2015.

Malnovaj nomoj troveblas ankaŭ sub Akademio Literatura de Esperanto, kiu daŭrigas la laboron de la iama Esperantlingva Verkista Asocio: tie plu aperas Lucija Borčić (forpasinta en 2015) kaj Lina Gabrielli (forpasinta en 2016), kiuj kompreneble devis esti forigitaj. Lucija Borčić fakte estis forigita jam en la Jarlibro 2016, sed nun mirinde reviviĝis.

La Komitato nuligis la Jarlibron sen diskutoRedakti

Komitato de UEA senŝanĝe akceptis la buĝeton por 2019, kio signifas ke tiu jare la Jarlibro ne aperos.

NotojRedakti