Malfermi ĉefmenuon

Neciklopedio β

Atentigo.png
Atentigo.png

Atentu:

ĉi tiu artikolo bezonas citaĵojn
4672.jpg
Atentu: ĉi tiu artikolo bezonas bildojn

Propraj Nomoj en Esperanto estas verketo (43-paĝa) de Délio Pereira de Souza. La libreto celas helpi la gepatrojn, kiuj atendas gefilon, por elekti nomon en Esperanto, la idiomo, kiu baldaŭ (laŭ la aŭtoro) estos parolata en la tuta mondo. La libreto eldoniĝis en 1996, fare de la eldonejo SES Lorenz en Rio-de-Ĵanejro, Brazilo. Pri nompreferoj oni prefere ne diskutu.

VarnomoRedakti

Varnomo estas nomo por iu komercaĵo aŭ varo.

Por marki ke io estas varnomo estas speciala signo ™ (kodo deksesuma 2122 en unikodo, ™ en HTML). Kutima ĝia uzo estas kiel Varnomo™.

Por marki ke io estas registrita varnomo estas speciala signo ® (kodo deksesuma AE en unikodo, ® en HTML). Kutima ĝia uzo estas kiel Varnomo®.

Taŭga fabrikmarko influas notinde la disvastigon kaj aĉeton. Ne malofte la nomo de tia varo anstataŭas la nomon de la objekto mem. La nuna tempo impresplena kaj plena je sensacioj ankaŭ kaŭzis la multe pli grandan zorgon por elekto de impresa varnomo.

Esperantlingvaj varnomojRedakti

Iuj varoj portas Esperantlingvan nomon. Oni povas ditingi inter varoj, kies Esperanteco estas hazardo (kiel ĉe la aŭto "Kia"), kaj varoj, kies Esperanteco ne estas hazarda (kiel ĉe la la horloĝoj "Movado").

La Enciklopedio de Esperanto de 1933 menciis kiel tiam ekzistantajn Esperantlingvajn varnomojn la jenajn (por kiu estis menciitaj kiel font-indiko artikolo en UEA-Jarlibro 1931, paĝoj 57-60.): Alpa, Alta, Arda, Belsona, Blanka, Briko, Eterna, Forta, Mirinda, Mortis.