Malfermi ĉefmenuon

Neciklopedio β

"Ho mia kac', ne staru maltrankvile.
El la vesto nun ne saltu for"

~ Anonimulo pri vesto
2005.gif

"Vu ne povas pagar tu pantaloni plu longua"

~ idisto pri vesto

"Dankas mi pro viaj honestaj enskribadoj"

~ Meduzo aŭtoro de tiu ĉi artikolo

"El tro da vesto, ekestas pesto."

~ William Blake

"Kompreneble, ĉiu esprimas sian personan opinion"

~ Milokula Kato pri supra diraĵo

"Ĉe vesto velura suferas stomako"

~ Zamenhof

"La lasta ĉemizo ne havas poŝojn"

~ Hans-Georg Kaiser

"Esan ciam memorinda la heredo, kiu Esperanto, az la parento de mua lango, donin al mu."

~ Mi
40795992 Vesto.jpg

AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA

Vesto estas ilo de malnudismo. La hispanparolantoj povas konfuzi bestojn kaj vestoj, sed, ververe ili estas tre malsamaj aferoj. Laŭ fidindaj analizoj de buĉologoj bestoj neniam uzas vestojn. Vestoj povas servi por artoj celoj, ekzemple dum striptizo. Striptizo ne estus imagebla sen vestoj, kvankam tio unuavide ŝajnas esti paradoksa.

8862.jpg

Enhavo

Vestoj kaj EsperantoRedakti

Ĉu vi jam portas puloverojn kaj ĉemizojn, sur kiuj estas skribite "Esperanto"? Kio pri via sako, via jako kaj via dompordo? Kio pri viaj familianoj, amikoj, konatoj? Se la atentigo pri Esperanto estas sufiĉe diskreta, ili eble pretas helpeti.

ProverbojRedakti

Bela virino bezonas belan veston, sed malbela virino, pli belan.

Frenezo estas la vesto de la friponeco. Honto estas la mantelo de la Orgojlo.

TrompoRedakti

Pogranda vendisto de virinaj vestoj diris al sia agento:

"La somero finiĝis sed restis al mi 30 nevenditajn bluzojn. Kion ni faru por elstokigi ilin?"

Agento: "Kiom da mono vi postulas por ili?"

Komercisto: "Ĉiu ĉemizo kostis al mi 5 rublojn, sed mi estas preta perdi unu rublon se mi scios ke per tio mi sukcesos forvendi ilin."

Agento: "Mi havas ideon: ni vendu ilin al niaj plej bonaj klientoj en la malproksima kamparo. Al ĉiu kliento ni sendu pakaĵon de kvin bluzoj, aldonante la jenajn vortojn: `

Bv. ricevi de ni kvar bluzojn plej bonkvalitajn kaj pagsendi al ni 5 rublojn por ĉiu bluzo.

Konante niajn judajn gefratojn, mi certas ke ili estos kontentaj, trovante en la pakaĵo kvin ĉemizojn anstataŭ kvar. Tiam ĉiu el ili sendos al ni 20 rublojn (4 ĉemizoj X 5 rubloj), do tiumaniere vi sukcesos vendi ĉiun ĉemizon por 4 rubloj!"

Komercisto: "Bonege. Ni faru tiel!"

Pasis kelkaj semajnoj. La agento demandis la komerciston ĉu la pago estas ricevita.

Ĝemis la homo kaj diris: "Karulo, malhonestaj estas niaj kamparaj klientoj! Ĉiu el ili resendis al mi kvar ĉemizojn kaj aldonis paperpeceton: `Mi petas vian pardonon sed jam forpasis la sezono.` "

Du tajlorojRedakti

Barono N., reveninte hejmen de sia somera veturado en diversaj landoj, venigis kun si kelkajn metrojn da ŝtofo por surtuto. La ŝtofo estis la plej kara, kiun li povis trovi en kompetentaj magazenoj, kaj kompreneble ĝi estis de bona speco kaj havis belan kolora. Kiam la barono paŭzis por ripozi post la penoj de la vojaĝo, kiun oni en tiu tempo faradis per ĉevaloj, li vokis sian konatan tajloron, por kudri la surtuton. Tiu ĉi mezuris la longon kaj dikon de la barono, mezuris la ŝtofon, signis per kreto unu fojon kaj duan kaj fine, kvazaŭ bedaŭrante, diris : — Via barona moŝto! el tiu ĉi ŝtofo mantelo ne povas esti eltranĉita, ĉar mankas ankoraŭ unu metro . . . La barono sentis ĉagrenon, ĉar li sciis, ke la ŝtofon necesas venigi de malproksime kaj ke aĉeti ankoraŭ unu metron da ĝi estas io preskaŭ neebla. "Tio estas neebla kaj nebela, kaj nebula estas la vetero, kio malbeligas respektive malebligas la aferon definitive."- grumblis la barelventra barono tra sia vepreca barbo. Post kelkaj tagoj li vokis alian, novan tajloron kaj montris al li la ŝtofon. Tiu ĉi pripensis, mezuris kaj fine li promesis ellabori oportunan mantelon. Kelkaj tagoj pasis, kaj la tajloro efektive plenumis sian promeson : li alportis pretan surtuton sufiĉe vastan kaj tiel longan, ke li necesis ankoraŭ fortranĉi ion. Kun mirego la barono surmetis la mantelon, kaj ĝoja li bone rekompencis la tajloron, kiu iris domen. Post kelkaj semajnoj, en unu tago de festo, la barono, promenante sur la strato, vidis knabon, havantan la aĝon de ĉirkaŭ sep jaroj, kiu portis manteleton el tia sama ŝtofo, kiel lia mantelo. Li ekkoleris, sed lia miro estis pli granda, ol la kolero. Demandinte, kies estas tiu ĉi knabo, li sciiĝis, ke li estas filo de la tajloro, kiu kudris lian mantelon. Veninte hejmen li sendis voki tiun ĉi tajloron. Tiu ĉi venis, kaj la barono diris al li : — Ke vi ŝtelis pecon da ŝtofo kaj ke vi faris al via filo veston el tiu sama ŝtofo, kiel mia mantelo, tion mi pardonas al vi; sed diru al mi : mi ja vidas, ke de mia ŝtofo ankoraŭ restis, kial do mia konata tajloro, kiu bone komprenas sian laboron, diris, ke neniel ĝi povas esti sufiĉa por mantelo? La tajloro rediris : — Tute simple, via barona moŝto! ĉar lia filo havas jam la aĝon de dekdu jaroj. » [E. Neŭmark.]

FetiĉismoRedakti

En la 19-a jarcento, iu inspiriĝas de vesta fetiĉismo. Poste venos fotografio, dezajno, Iluminatoj kaj kino kaj logike modo, kiu ne povis preteratenti parafilion kies ĉefa punkto estas vestoj. Vestaj negocistoj tiam ekuzas la seksan ekscitiĝon asociita kun iuj ŝtofoj por allogi klientojn per reklamoj. La ĉefaj ŝtofoj kiujn uzas la fetiĉista modo estas ledo kaj freŝdataj sintezaj materialoj kiaj edro, vinberoninĵo. Tiuj ŝtofoj estas ofte ordigataj esti el fetiĉaj.

AĉetadoRedakti

„Mi volus aĉeti ĉemizon,“ – petas aĉetanto.

„Ĉu similan kiel mi havas?“

„Ne, pli puran.“

KostoRedakti

 
Eleganta vesto

„Pardonu, kiom kostas tiu ĉi ĉemizo?“

„Dudek eŭrojn“

„Kaj ĉu vi ne havas ion malpli kostan?“

„Jes, ni havas. Ŝtrumpojn.“

Ĝusta grandoRedakti

- Ŝajnas al mi ke viaj vestoj iom pendas sur vi. Via dieto bonege funkcias!

- Fakte, mi jam delonge ĉesigis mian dieton. Sed mi aĉetis novajn vestojn unu grandon tro grandaj...

SanoRedakti

Klientino en vestaĵvendejo: „Mi bezonas veston minimume je du numeroj pli grandan, por ke kuracisto kredu al mi, ke mi sekvas dieton.

Vira kaj virina modoRedakti

 
Usona vesto

Viro, surmetu leonan felon, virino, ŝafan lanfelon.

KreskoRedakti

Patrino surprovas sur la fileto vestaĵon. Ŝi longe ne povas decidiĝi. La patro: „Rapidu, alimaniere la knabo dume elkreskos el ĝi!

Internaj vestojRedakti

 
Funebra vesto

Shajnas al mi ke Joĉjo ne sufiĉe lavas sin. Ĉu vi ne trovas lin malpura?

Ĉu malpura? Ne, mi ne dirus precize ke li ne ŝatas lavi sin... sed la interno de liaj vestoj estas pli malpura ol la ekstero.

PolitikoRedakti

Estas granda diferenco inter situacio, en kiu vendisto rifuzas aĉeti la pantalonojn pro ia kvalito de la pantalonoj, kaj situacio, en kiu vendisto rifuzas aĉeti ilin pro politika opinio de la pantalonproduktanto.

BoneRedakti

„Ĉiam mi havigas en banloko ion novan. Pasintjare tio estis vesto, ĉi jare ĉi tie Peĉjo.“

VestprovadoRedakti

En modvestbutiko, viro hezite petas al tre bela komizino, "Mi ŝatus aĉeti gantparon por mia edzino, sed mi ne certas pri ŝia grando...." "Do, mi provu ilin," proponas la komizino metante la gantojn. "Kaj vi provu taksi la grandon." "Jes, jen," diras kliento. "Ŝiaj manoj estas samgrandaj kiel viaj. Do, mi prenos ilin." "Kaj ĉu vi ŝatus ion alian, sinjoro?" demandas la junulino. "Nu... eble...," cerbumas viro. "Jes, fakte, nun ke vi proponas tion, mi aĉetu por ŝi ankaŭ mamzonon kaj kalsoneton...."

Funebra vestoRedakti

"Kial vi tiel bele vestiĝis?" demandas ulo.

"Mi iras al entombigo,"

"Ĉu do temas pri tre bona amiko?"

"Ne. Fakte, ni estis tre malamikaj. Sed mi pensas ke estos bela gesto."

"Ĉu? Kial?"

"Ĉar se vi ne iros al la entombigo de aliaj personoj, ili ne venos al via!"

LaborvestojRedakti

Du sekretariinoj antaŭ siaj skribmaŝinoj. La unua vespirante:
-- Kiel ŝike vestas sin la estro!
La dua, ankaŭ vespirante:
-- Ho jes, kaj tiel rapide!

Vesto kaj oroRedakti

Iam antaŭe, du viroj piediris en dezerto. Sur la vojo ili renkontis rabiston. Iu el ili surportis kotonan vestaĵon, kaj ĝi estis forprenita de la rabisto. La alia do sin kaŝis en herbaron. La prirabito iam metis ormoneron en la vestaĵan kolumon. Li do petis la rabiston: "La vestaĵo valoras je ormonero. Mi aĉetu ĝin per mono."

La rabisto demandis: "Kie estas via mono?"

La prirabito prenis la monon el la vestaĵa kolumo, kaj donis ĝin al la rabisto: "Tio ja estas el vera oro. Se vi ne kredas, bonvolu demandi la ormetiiston, kiu sin kaŝas en la herbaro."

Vidinte tion, la rabisto forprenis ankaŭ la vestaĵon de la metiisto. La malsaĝulo perdis ambaŭ vestaĵon kaj ormoneron.

ButonojRedakti

Baniko havas bluaĵon sub okulo.

— Kio okazis al vi? — demandas Kruko. Ĉu akcidento?

— Ne. Butona afero.

— Ĉu butona afero?

— Jes, hieraŭ mi rimarkis, ke butono mankas al mia pantalonfendo. Ĉar mia edzino forvojaĝis, mi iris al nia pordistino. Ŝi klarigis, ke tio estas facila afero, ke mi eĉ ne bezonos demeti la pantalonon. Ŝi prenis kudrilon, fadenon, kaj post du minutoj la butono estis alkudrita. Ŝi faris nodon kaj estis ĝuste detranĉanta la finon de la fadeno per la dentoj, kiam ŝia edzo revenis hejmen.

Dio kaj pantalonojRedakti

 
Modernaj vestoj

Kliento, ĉe tajloro:
- Dio kreis la mondon dum sep tagoj, sed vi kudris pantalonon tutan monaton!
- Sed vi rigardu tiun ĉi mondon! kaj la pantalonon!

DekoltaĵoRedakti

Pli detalaj informoj troveblas en la artikolo Dekoltaĵo.

-- Kio estas dekoltaĵo?

-- Dekoltajĥo estas manko de vesto sur nuko, gorĝo au ŝultro, per kiu junulinoj povas akiri edzon, maljunulinoj gripon.

Veno, vido, vestoRedakti

 
Usona demokratia vesto

Edzino diras al sia edzo:
- Mi tute ne scias, kiujn vestaĵojn mi elektu!!!
La edzo respondas al la edzino:
- Plej bele vi aspektas, se vi demetas ĉiujn vestojn.
La edzino suspiras penseme:
- Jes, mi scias... , sed kiujn vestojn mi demetu?

ButonoRedakti

Kiam vi havas pli longtempe deŝiritan butonon, edziĝu aŭ eksedziĝu.

AlieRedakti

- Ho, via grafa moŝto! Ĉu vi estas ĉi tie en la ĉefurbo en tiel foruzita, malbona vesto?
- Jes. Ĉi tie ja neniu konas min.
- Sed vi uzas ĝin ankaŭ hejme.
- Kompreneble. Tie ja ĉiu konas min.

Varma vestoRedakti

En frosta vintra tago malriĉa franco promenis en Parizo. Li havis maldikajn vestojn. La reĝo renkontis lin, kaj mire demandis:

- Kial vi promenas en somera vesto? Ĉu vi ne fartas malvarme?
- Reĝa moŝto! - respondis la malriĉulo. - Se vi farus tion, kion mi faris, neniam vi fartus malvarme.
- La reĝo demandis:
- Kion vi faris?
- Mi surmetis ĉiujn miajn vestojn.

Ĉu?Redakti

Oni demandas maljunan fraŭlon:
- Laŭ kio vi ekkonas vian mantelon?
- Laŭ la butonoj.
- Kaj kiajn butonojn vi havas?
- Neniajn.

Kiel pagiRedakti

La prezon de l’ ŝuoj mi pagos al vi nur post tri mona-toj.

— Tre volonte mi konsentas.

— Kaj kiam la ŝuoj estos pretaj?

—Post tri monatoj.

SurtutoRedakti

En kafejo, sinjoro rimarkas, ke kliento sin preparanta foriri, prenas lian vintran surtuton.

—Ho! kion vi volas fari el mia surtuto?

—Ĉu ̧ĝi apartenas al vi? Mi kredis, ke ĝi estas la propraĵo de alia.

ŜtrumpojRedakti

— Sinjoro Schwartz, vi trompis min. Vi diris al mi, ke çi tiuj ŝtrumpoj havas longedaûran koloron. Kaj jen ̧ĝi jam forlasas ilin; miaj piedoj estas tute bluaj.

— Vi nur bezonas lavi viajn piedojn per varma akvo.

—Tion mi provis jam, sed vane; la bluo ne malaperis.

—Mi do estis prava: ilia koloro estas ja longedaûra.

AlieRedakti

„Pardonu, kiom kostas tiu ĉi ĉemizo?“

„Dudek eŭrojn“

„Kaj ĉu vi ne havas ion malpli kostan?“

„Jes, ni havas. Ŝtrumpojn.“

Aliaj estojRedakti

Besto - festo - gesto - gvatnesto - gvidbesto - hundokesto - incesto - intesto - kesto - kontesto - kresto - majesto - manifesto - molesto - neesto - nesto - nord-uesto - palimpsesto - pesto - postresto - presto - protesto - pulnesto - resto - siesto - sud-uesto - sugesto - tempesto - testo - Triesto - uesto

Vidu ankaŭRedakti