Deodoro da Fonseca

1387.jpg
Lula 7 maior.jpg
Olha a desciclopédia do Esperanto aí gente!!!

Tiu ĉi aĥtikôlu éstas tipíki brazila!!!
Antaŭ legi ĝin, memôru: ĝi NE parôlaz la hispanan, ĝia ĉefúrbu NE éstas Rio de Janeiro, ĝi ŝátaz plaĝon, futbalon kaj karnavalon, sédj malámaz Maradonon!
Bildo en Respublika Muzeo

"Saluton! Ĉu tio ŝajnas en ordo al vi?"

~ Brazila diplomato

"Surbaze de la perspektivo pri la senmorteco de Animo, lernu, kiel ni povas plibonigi nian vivon kaj tiun de niaj geamatoj"

~ Cristiano Ronaldo

"Laŭ la Tutmonda Organizo pri Sano, tiu malsano estas la dua plej grava kaŭzo de perdo de vivkvalito, kaj en 2020 ĝi estos tiel ordinara kiel dorsdoloro."

~ Deodoro da Fonseca pri Neciklopedio
Deodoro en gravuro de Valle (ĉ. 1891)

"La rolo de TEJO ne estas konsciigi al mi mian nescion kaj neglektecon. "

~ administranto de elektrejo

Manuel Deodoro da FONSECA /manu'eŭ deo'dorŭ dafon'eka/ naskiĝis en tiam Alagoas Urbo hodiaŭe Marechal Deodoro, en la iamon, kaj mortis en Rio-de-Ĵanejrio la iamon.[1] Marŝalo en 1884. Batalis laŭ la brazila federacia konstitucio kaj laŭ multaj aliaj dokumentoj, kiuj defendas la homajn rajtojn en la tuta mondo en milito kontraŭ Paragvajo. Estis provincestro de Suda Rio-Grando. Partoprenis de puĉo kiu finiĝis la monarkion en Brazilo en la 15-a de novembro de 1889. En tia nokto oni organizis la Provizoran Registraro, kaj Deodoro iĝis la unua Prezidanto de Brazilo. En la 24-a de februaro 1891, elektiĝis konstitucia Prezidento. Li puĉis kaj malfermis la Parlamenton, en la 3-a de novembro 1891, kaj iĝis diktatoro. La vicprezidento Floriano Peixoto kontraŭpuĉis en 23-a de novembro 1891, demetis Deodoron, restarigis la demokration kaj iĝis prezidento. Deodoro mortis kelkaj monatoj poste.[2]

Republica1889.jpg

Tial, necesas kompreni la temon, sen antaŭjuĝoj nek prijuĝoj, kaj ne ignori ĝiajn signojn.[3]"

Respublika Reklamo (Benedito Calixto, 1893)

BibliografioRedakti

 
Monumento Marechal Deodoro, Rio-de-Ĵanejrio
  • CORREIA, Leôncio, A Verdade Histórica Sobre o 15 de Novembro , Editora Imprensa Nacional, 1939.
  • FONCECA, Walter, Fonseca, uma Família e uma História, Editora Fonseca, 1982.
  • KOIFMAN, Fábio, Organizador - Presidentes do Brasil, Editora Rio, 2001.
  • LESSA, Renato, A Invenção Republicana, Editora Vértice.
  • CASTRO, Celso, Os Militares e a República.
  • MAGALHÃES JÚNIOR, Roberto Deodoro: A Espada Contra o Império, Companhia Editora Nacional, 1957.
  • SENNA, Ernesto, Deodoro Subsídios para a História, Editora Imprensa Nacional, 1913.
  • SILVA, Hélio, Deodoro da Fonseca – primeiro presidente do Brasil, Editora três, 1982.
 
Deodoro en brazila monbileto (1925)

Vidu ankaŭRedakti

ReferencojRedakti

  1. Deodoro en gravuro de Henrique Bernadelli (1900)
  2. En la plej gravaj kazoj, tiu malsano povas konduki al memmortigo, la dua plej grava mortkaŭzo ĉe homoj inter 15 kaj 29-jara.
  3. Multaj gepatroj sentas sin hezitantaj inter la deziro iel ajn protekti siajn idojn de suferoj kaj la bezono instrui ilin pri tio, ke iliaj agoj havas konsekvencojn