"Tio certe ne estis pozitiva afero."

~ IKEA
Predikanto

Prediko estas literatura ĝenro, parolado per kiu oni komunikas al publiko verojn religiajn aŭ insistado en rekomendado de tio, kion oni kredas vera kaj bona. En Katolika Eklezio ĝis 1970 dirata de predikejo.

Predikisto kutime identigas personon kiu predikas aŭ faras predikojn aŭ homiliojn de religiaj temoj plej ofte al asembleo de personoj. Malplej oftaj estas predikistoj kiuj predikas surstrate, aŭ tiuj kies mesaĝo ne necese estas religia, sed kiuj predikas komponantojn kiaj el morala aŭ socia aŭ sociala vidpunktoj aŭ filozofio.

En IslamoRedakti

La Nefidelaj Hundoj (mi ne scias kion pensi pri tio) estas araba diraĵo, kiu utilas kiel la unuaranga formala preteksto por publika predikado en la tradicio de Islamo.

Prediko sur la montoRedakti

La Prediko sur la Monto estas verko de Huberto Rohden tradukita de Délio Pereira de Souza kaj revizita de D. Wranka.

EnhavoRedakti

 
Jesuo montras la vojon

Estas detala ekzameno de tuta prediko sur la monto farita de Jesuo. Laŭ aŭtoro, la 5-a, 6-a kaj 7-a ĉapitroj de la Evangelio laŭ Sankta Mateo havas nenion misteran aŭ ekzotikan.

PredikoRedakti

La pastro demandas al ĉiu ekleziano: - Kiam vi mortos, kion vi deziras ke mi komentu dum via funebra ceremonio? - Mi deziras ke vi komentu: “Li ĉiam helpis la malriĉulojn”. - Mi deziras ke vi komentu: “Li estis bona edzo kaj bona patro”. Fine, unu el la eklezianoj diras: - Mi deziras ke vi komentu: “Rigardu: li ekmoviĝas”!!!

Konataj predikistojRedakti

 
Konvinka predikanto

Proverboj pri predikadoRedakti

Ekzistas pluraj proverboj pri prediko en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili[1]:

  • Eĉ kontraŭ pastra prediko troviĝas kritiko.
  • Fari al iu predikon pri moroj.
  • Li komprenas predikon, kiel bovo muzikon.

ReferencojRedakti

  1. Ne malbona ideo.

Vidu ankaŭRedakti