Germana scienco

(Alidirektita el Richard von Krafft-Ebing)
220px-Guerre 14-18-Humour-L'ingordo, trop dur-1915.JPG
Frauleinpre.jpg


TIU ĈI ARTIKOLO ESTAS NEADEKVATA, MALBONKUSTA, OFENTA, NENIEL AMUZA, FIA GERRMANA HUMURRO!!!
Ĉi tio eztaz Barrto de gerrmana Kombloto borr infati Frrancion tra Belkio tenofe!!!
Atentu! La aŭtoro eple jam folis zensukseße fiki iun Frauleinon...
St-2.jpg

"Gratuita la morto"

~ Richard von Krafft-Ebing

"Mi kredas, ke estus pli ĝentile skribite ĉi-tie Esperante, ĉu ne?"

~ loĝanto de Seksio-Anhalto

Germanoj kreis multajn armilojn kaj sen germanaj sciencistoj, oni certe ne havus atombombon.

Karl von ReichenbachRedakti

Barono D-ro Karl Ludwig von REICHENBACH (naskiĝis la 12-an de februaro 1788 en Stuttgart - mortis la 19-an de januaro 1869 en Leipzig) estis signifa kemiisto, geologo, metalurgiisto, natursciencisto, industriisto kaj filozofo. Li estas fama kiel malkovrinto de produktoj el asfalto kiel parafino, pitakalo (unua sintetika kolorigilo) kaj fenolo. Plie li dediĉis sin al esplorado de la supera nerva sistemo de homo, precipe pri sentivaj fenomenoj - perceptado de radiantaj magnetaj ondoj, kiujn li nomis ODO.

Karl von Reichenbach studis ĉe la universitato en Tübingen, kie li akiris titolon de doktoro pri filozofio. En junaĝo li interesiĝis pri kreo de la germana ŝtato per kuniĝo de unuopaj ŝtatetoj, sed iom post iom li fokusigis sian atenton sole al scienco. Li vizitis plurajn germanajn kaj francajn altfornojn kaj fariĝis fakulo pri metalurgio. En 1821 akceptis lin en siajn servojn grafo Hugo František Salm en Moravio. Karl Reichenbach iĝis direktoro de la grafaj entreprenoj kaj sub lia gvido metalurgio en Blansko fariĝis la plej granda fabriko en Aŭstrio por longa tempo. Li esploris ankaŭ la Moravian karston, faris multajn mezuradoj pri la supermara alteco.

Sed la grafa filo Hugo Karel Eduard Salm komencis ĵaluzi kontraŭ Karl Reichenbach pri liaj evidentaj sukcesoj, kio kaŭzis tribunalajn procesojn, pro kiuj Karl von Reichenbach en 1840 transloĝiĝis al Vieno. En kastelo Reisenberg li dediĉis sin al „ODOaj esploradoj“ kaj esplorado de meteoritoj. Fine de sia vivo li impresis kiel strangulo evitanta homojn kaj mortis tute forlasita en Leipzig.

En nigra kamero li metis magneton kaj enfermis personojn, el kiuj kelkaj, ekstreme sentivaj, post kelkaj minutoj vidis super la magnetoj koloran lumon, dum la ceteraj vidis nur mallumon, do nenion. Tial la scienco opiniis la rezultojn tre subjektivaj kaj rifuzis okupiĝi pri ili kiel pri serioza scienca fakto. Kaj la disputoj pri la lumoj de Reichenbach kaj ilia scienceco daŭras ĝis nun.

Richard von Krafft-EbingRedakti

Richard von KRAFFT-EBING, plennome Richardus Fridolinus Iosephus de Krafft von Festenberg apud Frohnberg, (14-a de aŭgusto 184022-a de decembro 1902) estis rusia esperantisto kaj germana psikiatro, aŭtoro de multaj verkoj, inter kiuj elstaras Psychopathia Sexualis (tamen amuza, mi pensas), la unua libro tute dediĉita al la pornografio. Li kreis, interalie, la Sadomasoĥismon kaj la Pedofilion.[1]Tre mojosa! Ege mojosa ĝi nun estas!

Johann Friedrich BlumenbachRedakti

Johann Friedrich Blumenbach (n. ye la 11ma di majo 1752 til la 22ma di januaro 1840) esis Germana mediko, naturalisto ed antropologo.

Burkhard HeimRedakti

Burkhard HEIM (naskiĝis la 9-an de februaro 1925 en Potsdam, mortis la 14-an de januaro 2001) estis germana teknikisto pri eksplodaĵoj kaj fizikisto.

Post abiturienta diplomiĝo li estis forkomandita jam en 1944, por kunlabori ĉe la ellaborado de novaj eksplodaĵoj. Tio okazis pro studo pri eksplodaĵa tekniko, kiun li estis sendinta al la Chemisch-Technische Reichsanstalt (Kemi-Teknika Imperia Instituto). En la laboratorio li 1944 pro eksplodakcidento ricevis tre fortegajn lezojn, pro kiuj li estis handikapita por la resto de sia vivo: Li perdis ambaŭ manojn kaj la plej grandan parton de sia vidkapablo. Tamen li preskaŭ sola disvolvis dum jardekoj kvantumitan kampoteorion. Malgraŭ la komence forta subteno de la fizikisto Pascual JORDAN, kaj malgraŭ la intereso de la amaskomunikiloj, lia teorio ĝis nun trovis nur malmulte da atentado inter fizikistoj.

Al la partikla fiziko HEIM venis pere de la demando de novtipa, ne-kemia kampa trakcimekanismo. Lia teorio baziĝas sur la kvantumigo de ĝenerala relativecteorio, kiun li etendis al la aliaj bazaj fortoj de la naturo. Por tio li utiligas 6-dimensian spacon, en kiun estas enkondukitaj, krom loko kaj tempo, ankoraŭ du pliaj ordaj parametroj, kiuj koncernas statojn de organizeco. Tial ĉe lia teorio temas pri teorio de kaŝitaj parametroj.

Ellaborante tiun unuigitan kvantumitan kampoteorion li klopodis atingi la celon de Albert Einstein. Fizikistoj, kiuj studis la teorion de HEIM, opinias, ke li eble sukcesis, dum la plejmulto de la fizikistoj, kiuj estas informitaj pri lia verko, sed ne detale pristudis ĝin, emas malakcepti ĝin, ĉar ĝi ne estas plene publikita en "peer reviewed" sciencaj gazetoj. Li ne estas same vaste konata kiel aliaj elstaraj fizikistoj, pro la amplekseco kaj denseco de sia verko, kiu uzas selektoran kalkulon, kaj iomete ankaŭ, ĉar – ankaŭ pro lia handikapo - li estis ekscentra solema personeco, kiu tenis sin flanke de la universitata vivo. Kelkaj esploristoj daŭrigas la disvolvigon de la teorio de HEIM, atendante, ke li ricevos postmortan akceptiĝon pro la kreado de "teorio de ĉio", uzante specon de kvantuma gravito.

Sen atentado de la fizika enhavo, iuj nocioj el lia teorio estis ekuzitaj (kaj parte misuzataj) ankaŭ de esoterikuloj.

NotojRedakti

  1. Tio estas bona teorio sed ĝi praktike ne veras.