"Kia fripono, tia bastono"

~ Zamenhof
La Kemiaj Elementoj
H
He
Li Be
B C N O F Ne
Na Ma
Al Si P $ Cl Ar
K Ca Sk Ti V Cr Mu Fe Co Ni Cu Fm Ga Ge As Se Br Kr
Rb Sr Y Zr Nf Me Tc Ru Rh Pd Ak Kd In Sl Sb Te I Xe
Cs Ba * Hf Ta W Re Os Ir Pt Au Hg Tl Pb Bi Pr Ad Rn
Fr Ra ** Rf Dg Sg Bh Hs Mt Ds Rg Uea Put Uuq Uup Ld Uus Umo
Ve Ubn ***


La Ce Pr Nd Pm Sm €u Gg Tb Di Ho Er Tm Yb Lk

Ac Th Pa U Np Pi Am Cm Bk Cf Fm Md No Ls

Ubu Us Ka Kk

"Ido restas regretinde preske sekreto inter Esperantisti. Un persono dicas ke Ido mortis; altra persono dicas ke ol ne havas literaturo. La prejudiki pri Ido esas tre simila a la prejudiki di la generala publiko pri Esperanto! "

~ iu Sinjoro

"La "tuj" de sinjoroj estas multe da horoj"

~ denove Zamenhof

Sinjoro (angle sir) estas senhonora homo, kondutanta malnoble.

569.jpg

Miloj da antaŭ jaroj, kiam la babilonanoj komencis starigi la principojn de astrologio, sinjoro jam ekzistis.

Li povas esti ŝtelema fripono, sed ankaŭ perfortulo, insidulo, maliculo, kiuj ne nepre celas riĉiĝon, ofte ili volas nur satigi sian vendonsadismon aŭ simple li ne kapablas konduti noble. Mmmm! Tiel klara, kiel koto, ĉu ne?

Bone, ĉu vi volas plibonigi la artikolon? Mi ne havas tempon, nek scion. Kaj kiu alia interesiĝas pri tio? Neniu, mi scias. :)

Sinjoro jokasto.jpg

En la brakoj de la SinjoroRedakti

Sur placo de Bervalo savarmeanoj provas konverti gapulojn. Linda junulino, vestita per uniformo, predikas:

— Gefratoj, kiu konas la estonton? Hodiaŭ mi estas en la brakoj de mia edzo, morgaŭ mi eble estos en la brakoj de la Sinjoro.

Ŝercemulo demandas:

— Ĉu vi estos libera postmorgaŭ?

Blanka sinjorinoRedakti

 
John Dee kaj Edward Kelly elvokas spiriton

Blanka sinjorino estas en mitoj, eventuale en fabeloj supernatura estulo vestita en blanka kaj aperanta en burgojkasteloj kiel spirito de iu mortinta virino.

SINJORO DE LA DOMORedakti

Eta Joĉjo eniras la sidoĉambron, kaj vidas ke lia patro manĝas ion. Li proksimiĝas.

Joĉjo: Kion vi manĝas, paĉjo? Ĉu glaciaĵon rekte el la skatolo!?

Kruko: Ja.

Joĉjo: He ja! Mi ne sciis ke panjo permesas tion al vi!

Kruko, per laŭta voĉo: He, panjo havas nenion dirindan pri tio! Ja mi ja estas la mastro ĉi tie, la Sinjoro de la Domo. Tiam per mallaŭta voĉo: Sed nur nenion diru al panjo pri tio....

Vidu ankaŭRedakti

LiteraturoRedakti

  • Sinjoro Laŭdata. Kompilis Niŝimura. 1932, 200 p. Dediĉaĵoj apudpaĝe kun japanlingva traduko, okaze de la liberiĝo de O. Deguĉi (v.) kaj je la festo de lia atingita 60-a vivjaro, verkitaj de diverslandaj E-istoj.
  • Sinjoro Tadeo aŭ lasta armita posedopreno en Litvo, pola epopeo. Verkis A. Mickiewicz en 1824, trad. al E Grabowski. 1918, VIII. kaj 304 p. Majstra priskribo de la pola nobelaro. „Elektrinte unu el la plej karakterizaj pecoj de la pola literaturo, li liveras al ni mirindan ĉefverkon. Traduki ĉi tiun dekmilversan poemon estis titana laboro. G. povis liveri fidelan tradukon de l' originalo, ĝin seksante preskaŭ laŭverse.“ (N. K., „L. I.“, 1914-20, p: 341.)
  • Sinjoro Vento kaj Sinjorino Pluvo. De Musset, el la franca trad. Chempion. 1907, 123 p., kun ilustraĵoj. „Ĉarma rakonto. Facila stilo.“ (L. I. 1907, p: 284.)